In 1988 wordt gestart met de planontwikkeling voor een amphitheater en concertfaciliteit voor 50.000 bezoekers in het Noorden van Griekenland, aan de kust van de golf van Thessaloniki. Het project Stone Island beoogt voor de westerse toeristen in Griekenland bekende artiesten te programmeren. In drie jaar tijd wordt het project aanbestedingsklaar voorbereid. Echter door het uitbreken van de oorlog in voormalig Joegoslavie in 1991 valt de economische basis - het toerisme - onder het project uit.






Jan Damen:" Al jaren kom ik naar het Olympus Gebergte om tot rust te komen en van het prachtige gebied te genieten. Inmiddels is het ter plaatse doorgedrongen dat het Luxor in Holland een bijzondere club is: de plaatselijke postbode is onlangs in Nederland en in Luxor geweest en al gauw weet iedereen ervan. Zo komt het gesprek met horeca-ondernemers op gang, om mogelijk iets in de omgeving van de Olympus te gaan doen met concerten. Aan de voet van de Olympus is een gebied, waar grind wordt afgegraven voor de wegenbouw, hierdoor ontstaat een landschap van grillige afgravingen midden in een berglandschap. Dagenlang ben ik - vergezeld van mijn hond - op zoek geweest naar een geschikte locatie voor zoiets als een concerttheater. Dat idee krijg ik na het zien van een docu over U2 in Redrock Colorado, waar de band optreedt in een prachtig rotsachtig decor verlicht met grote vuren en lichteffecten. Een soortgelijke sfeer hebben ook deze afgravingen. Na een paar dagen te hebben rondgelopen en niet echt een geschikte plek te hebben gevonden, zie ik plotseling mijn hond over een richel duikelen, zo'n 15 meter de diepte in... zodra ik bij de richel kom en naar beneden kijk - mijn hond is ongedeerd - zie ik een prachtige ovaalvormige kuil van 15 meter diep, ter grootte van tweeenhalf voetbal veld. Er wordt nog in gewerkt en afgegraven, maar de schaal en vorm zijn perfect en op de achtergrond rijst het Olympus Gebergte 3000 meter hoog, met overweldigende zonsondergang en kleuren. In mijn geestesoog doemt een beeld op van een groot podium met een band aan het werk, temidden van een menigte van 50.000 enthousiaste popliefhebbers. Het idee voor Stone Island is geboren...."

baasje goed geholpen...

" De volgende dag zit ik aan het bureau van de burgemeester van Litohoro, een oude bekende. Hij luistert met interesse naar het idee voor een amphitheater en weet te vertellen, dat binnenkort wordt gestopt met afgraven op die locatie en dat het wat hem betreft mogelijk is er iets voor het toerisme te doen. Binnen enkele weken is er een raadsbesluit. De volgende stap is het gesprek met de Prefectuur van de provincie Pierias, ook hier wordt het plan enthousiast ontvangen en medewerking toegezegd. Een maand later is architekt Douwe Reitsma ter plaatse om het project in procedure te brengen. Hoogtemetingen worden gedaan, bouwtekeningen worden gemaakt, de vergunningen worden aangevraagd. De volgende stap is het Ministerie van Cultuur in Athene. Gewapend met een maquete op schaal - inclusief hoogteverschillen - en een prachtige wijdscreen foto met daarop de projectie van het plan van Douwe Reitsma, ontmoeten we de minister van Cultuur in Athene. Hij is zeer enthousiast en zegt zijn medewerking toe bij het verloop van de vergunningaanvragen - het gebied is een beschermd monument. We laten de foto bij hem achter en spreken af over enkele weken terug te komen om de resultaten te vernemen. Bij de tweede ontmoeting hangt de foto aan de wand en we vernemen dat wat betreft de Minister van Cultuur alle lichten op groen staan..."

" Het concept voor Stone Island begint in 1989 steeds meer vorm te krijgen. Inmiddels zijn mijn Nederlandse advocaat en accountant ter plaatse geweest om alle organisatorische, juridische en fiscale aspecten voor te bereiden. De financiele basis van het project vormt de inkomsten uit entreegelden en horecaopbrengst. Voor de financiering zoeken we bedrijven die bereid zijn te investeren in de bouw van de voorzieningen - het podium en kleedruimtes, water- en electravoorzieningen etc. Tijdens een dineetje bij bevriende mode-ondernemers in Thessaloniki ontmoeten we de directeur van Amstel Bier Griekenland. Het toeval wil, dat de fabriek van Amstel, de grootste productie-unit van Zuid Europa, op nog geen 50 kilometer van de locatie van Stone Island is gevestigd. Bovendien is de enige Nederlander daar de directeur die we ontmoeten tijdens het dineetje..."

"Amstel is al snel enthousiast en via de Nederlandse top van Heineken/Amstel wordt het project opgepakt. Amstel verzorgt de drankleveranties rechtstreeks vanaf de fabriek in koeltrucks. De mobiele barunits en sanitair komen eveneens voor rekening van Amstel. Voor de investeringen in aanpassingen van het terrein worden fondsen aangeschreven. Het wegenbouwbedrijf dat de locaties in de omgeving van Stone Island exploiteert, is bereid een financiering te waarborgen voor infrastructuur en terrein afzettingen. Voor de inhuur van mobiele geluid- en lichtinstallaties wordt gewerkt met regionale bedrijven. Het programmeren gebeurt vanuit Nederland in samenwerking met Blue Note Agency in Athene, de Mojo van Griekenland. In de loop van 1990 zijn de voorbereidingen in volle gang, om in 1991 van start te kunnen gaan."

" Inmiddels is een Griekse BV opgericht en wordt gestart met de terreinwerkzaamheden en logistieke voorbereidingen. Veelvuldig overleg is noodzakelijk gezien de lokale tradities op het gebied van burocratie en ondernemerschap. In dat jaar 1990 rijd ik met de auto acht keer op en neer tussen Nederland en Griekenland, wat al snel ter plaatse de bijnaam Flying Dutchman oplevert..."

"Het zijn vaak vele eenzame uren, als je zo door het duistere Europa rijdt tussen Nederland en Griekenland. Zo'n rit duurt gemiddeld twintig uur, supergeconcentreerd en met hoge snelheden dwars door Duitsland, Oostenrijk en Yoegoslavie. Op alles voorbereid, met aan boord hoogtemeter, hellingmeter, temperatuur- en barometer, radarscanner enzo. Deze avond rij ik terug vanuit Litohoro naar Nederland. Het is vrijdagavond, in Arnhem treedt deze avond Candy Dulfer op. Ze heeft net een grote hit gescoord met ' Lilly Was Here', samen met Dave Stuart. Tot nu toe heb ik geen van de concerten van Candy gemist, deze keer zal ik niet op tijd terug zijn. Die nacht, ergens tussen Belgrado en Zagreb, schakel ik van CD over op de radio. Een krakend Yoegoslavisch radiostation met onbegrijpelijke teksten. Ik wil net de search indrukken, als ik plotseling de eerste tonen van Dave Stuart hoor, en even later de sax van Candy...'Lily Was Here'... even is het minder eenzaam..." Jan Damen

" Met Bob Ordelman komen we terug vanuit Yoegoslavie naar Oostenrijk. Al urenlang kijken we uit naar onze stop midden in Oostenrijk bij het Wienerwald Tauernalm, waar ze van die heerlijk pittige goulash soep hebben. De laatste honderd kilometer vraagt Bob herhaaldelijk; "Hij zal toch wel open zijn?" Ik zeg: " In al die jaren heb ik nog nooit meegemaakt dat ie niet open is, dus." We razen door een lange tunnel, komen aan de andere kant in de sneeuw terecht en eindelijk doemt het Wienerwald voor ons op. Op het moment dat we bij de deur aankomen, rammelend van de honger en nodig moetend, gaat de deur aan de binnenkant dicht. Geschlossen! Wanhopig klopt Bob op de deur en roept in zijn beste Oostenrijks 'Bitte, bitte!' Het fraulein aan de andere kant van de deur valt voor zijn charme en laat ons alsnog binnen. Wat kan een kop goulash dan een geschenk van de hemel zijn..." Jan Damen

Bob: "Hij zal toch wel open zijn...?"

" Eind 1990, begin 1991 zijn we in Nederland druk bezig een eerste programma voor Stone Island op te zetten, het is duidelijk dat we meteen met iets groots moeten starten om de juiste impact te kunnen bereiken voor een succesvolle start van het project. Op mijn verlanglijstje staan Prince, Madonna, George Michael en nog zo wat namen. We krijgen een positieve respons van de agente van George Michael. Binnen enkele weken is zij in Luxor om kennis te maken en bekijken we een video over het project en de prachtige locatie. Aan het eind van de dag vertrekt een opgetogen agente terug naar Amerika, enkele weken later ligt er een toezegging voor een dubbelconcert van George Michael in Stone Island. We maken de afspraak voor de afrondende bespreking een maand later in Hotel Dion in Griekenland, op vijf minuten afstand van Stone Island. "

" Met cameraman Bob zitten we in de auto aan het strand van Variko in Griekenland. Bob heeft een kleinbeeld lcd scherm in de auto gemonteerd en met wat gemorrel en zwaaien met antennes ontvangen we nieuwsbeelden van wat onduidelijke tv- stations. Dan zien we iets wat lijkt op grote mensenmassa's en uit de hand lopende demonstraties in wat lijkt het buurland Joegoslavie. We kunnen niets van de teksten volgen dus weten niet wat er precies aan de hand is... het zit me niet lekker en zeg: 'Bob, we gaan een paar dagen eerder terug naar Nederland.' De volgende dag vertrekken we richting Nederland, die nacht razen we door het donkere Joegoslavie en het duistere Belgrado... Als we de volgende dag thuis zijn en naar het nieuws kijken, zien we dat die vorige dag in Belgrado miljoenen mensen hebben gedemonstreerd, het begin van een vijf jaar durende burgeroorlog...

De afspraken met de agente van George Michael worden direct vanaf de overzijde van de oceaan afgezegd. De oorlog in Joegoslavie zal voor vele jaren de doorstroom van toeristen van West Europa naar Griekenland onmogelijk maken. Stone Island gaat voor onbepaalde tijd in de koelkast..." Jan Damen

Stone Island april 2005: Griekse Nationale Kampioenschappen Motorcross